و أظهر از اين أحاديث در افادهء مرام حديث معتبر كالصحيح است مروى در ثواب الاعمال از كاشف أسرار و دقايق جناب امام جعفر صادق عليه السّلام از پدران خود عليهم السّلام از جناب رسول خدا صلَّى اللَّه عليه و آله كه فرموده : من سجد سجدة حط عنه بها خطيئة و رفع له بها درجته « 1 » . يعنى كسى كه سجده‌اى از او صادر شود اين موجب حط خطايا و رفع درجات او مىشود . مىگوئيم : مستفاد از اين أخبار و غيرها آن است كه سجده من حيث أنه سجود مطلوب و مستحسن است ، اگر چه مندرج در تحت هيچ يك از أقسام مذكوره نباشد ، مثل اينكه سجده مىكند به جهت محض خضوع درگاه أحديت يا آن كه حاجتى دارد سجده مىرود تا در سجود مسألت آن حاجت نمايد كه به شرف اجابت مشرف شود . مجملا مشروعيت سجده اگر چه در ضمن نماز نبوده باشد ، بلكه از أقسام ثلاثهء باقيه نيز نبوده باشد در نظر حقير محل تشكيك نيست ، اگر چه مرحوم شهيد در كتاب بيان تأملى در آن فرموده‌اند . كلامى كه هست در ركوع است ، آيا شرعيت ركوع در غير حالت نماز ثابت هست يا نه ؟ مرحوم علامه در نهاية الاحكام حكم به شرعيت آن فرموده با اشكال ، قال : و يجوز التقرب بسجدة ابتداءا من غير سبب ، و كذا بالركوع على اشكال « 2 » . و حكم فرموده‌اند شيخ شهيد در كتاب بيان به عدم شرعيت آن قال : أما الركوع المجرد فلم يرد شرعيته « 3 » . و همچنين صاحب كشف الالتباس قال : أما الركوع المجرد فلم يرد الشرع به ، فلو نذر السجود المجرد لزم ، و لو نذر الركوع المجرد لم يلزم .

--> « 1 » بحار ج 85 / 163 ح 8 . « 2 » نهاية الاحكام ج 1 / 499 . « 3 » بيان شهيد اول ص 92 .